Հիմնադիր- ստեղծող
Պաշտոնավարել- պաշտոն ունենալ
վախճանվել-մահանալ
արքունիք-պալատ
ճգնավորություն-
համակրել-հավանել
մենակություն-միայնություն
քարանձավ-քարայր
անթերի-կատարյալ
կենսագիր-գրող
Հիմնադիր- ստեղծող
Պաշտոնավարել- պաշտոն ունենալ
վախճանվել-մահանալ
արքունիք-պալատ
ճգնավորություն-
համակրել-հավանել
մենակություն-միայնություն
քարանձավ-քարայր
անթերի-կատարյալ
կենսագիր-գրող
Այսօր առավոտյան ես գնացել էի մայրիկիս հետ Ստեփանավան։ մենք այցելեցինք <<Դենդրոպարկ>> ։Այնտեղ ես տեսա շատ ծառեր, ու ծաղկած ծաղիկներ։ Այնտեղ մենք շնչեցինք ծաղկաց եղևննիների բոյւրը։Այնտեղ ես և քույրիկս հավաքեցինք եղևննիների շատ կոներ։ Դրարանից արաջ մենք տեսանք ձիեր։ Այնտեղ ես տեսա ամենա բարձր ծառը<<Սեյքվոյան>>։Ստեփանավանում մենք եղանք այն եկեղեցում, որտեղ նկարահանվել է <<Տերն ու Ծառան >>ֆիլմից մի կադր։Ստեփանավանում բնությունը հեքիաթային է, իսկ օդը՝ շատ առողջարար ։ Հիանալի տպավորոթյուններով վերադարձանք տուն։
Ձկնորսը մտածելով իր գործի մասին վռնդեց շալակտարին։
Ձկնորսը անխիղճ մարդեր։Նա առանց մտածելու թե ինչպես են ապրելու շալակտարն ու իր կինը դուրս վռնդեց շալակտարին։
Շալակտարն աղքատ ու բառի մարդ էր։Նա ձկնորսի մոտ աշխատանքի է անցնում,որպես շալակտար։Ձուկ է որսւմ, տանում տւն ինքն կինը ուտւմ են ,ապրում։
1․Աղքատն ու Ձկնորսը
2․Շալակտարն ու Խոսող Ձուկը
3․ Ձկան խնդրանքը
4․Շալակտարի պատիժը
5․Հրեշի հետ հանդիպումը
6․Ժամանակավոր Կովը
Այսոր մենք գնացել էինք <<Խնկո Ապոր անվան մանկական գրադարան ։ գնացել էինք Թումանյանի ծննդյան օրը հեքիաթ լսելու և գրք նվիրելու Այնտեղ Կրթության Նախարարը կարդաց մեզ համար <<Շունն ու Կատուն>>։ Գրադարանի դիմաց միմյանց գրքեր նվիրեցինք։ Ի դեպ, ես և ւնկերուհիս հարցազրույցտվեցինք Շողակաթ Հեռուստաընկերությանը ։
Շունն ու կատուն, բալլադ, որը գրել է Հովհաննես Թումանյանը: Բալլադի ծագումը ժողովրդական է[1]:Հովհաննես Թումանյանը պատմում է, որ բալլադի սյուժեն լսել է Լոռու մարզի Դսեղ գյուղում, իր քեռի Իսայուց: Ինչպես հաստատում է Անուշավան Աբովյանը, Թումանյանը բալլադը գրել է Ներսիսյան դպրոցը թողնելուց հետո, 1886 թվականի սեպտեմբեր-դեկտեմբեր ընկած ժամանակում: Ինքնագիրը մեզ չի հասել:
Շունն ու կատուն, բալլադ, որը գրել է Հովհաննես Թումանյանը: Բալլադի ծագումը ժողովրդական է[1]:Բալլադը պատմում է շան և կատվի վեճի մասին: Շունը գառան մորթին տանում է տալիս կոշկակար կատվին, որպեսզի վերջինս նրա համար մի գլխարկ կարի, բայց կատուն ամեն անգամ մի բան հորինելով` չի կարում նրա գլխարկը: Շունը զայրանում է, սկսում է վիճել կատվի հետ և այդտեղից էլ սկսվում է նրանց հավերժական վեճը: